De laatste Frankenstein. Nr.5 Nu met spatborden en rek.
Het rek van de fiets is er een met blokken met schroefdraad en gebogen verbindingen tussen het horizontale en verticale deel. Da’s nog een Standaard rek.
Deze foto kreeg ik nog van Maurice, zoals hij ooit bij hem aan is gekomen. Het is wel leuk als ‘voor en na’ foto.
Dit is de Frankenstein nr.5. Ik heb vandaag het frame gericht en de fiets fietsend gemaakt. Zoals altijd eerst even kijken of het allemaal lekker loopt en in balans is. De ketting is een Wippermann nr.17, de voor-en achternaaf zijn van F&S en de rest is eerder al omschreven. De achternaaf is van binnen samengesteld maar het functioneert als een nieuwe. Zo ook de voornaaf. Het is te voelen dat het voortandwiel 46 tanden heeft maar het fietst nog steeds lekker. Het zadeldek was zijn ‘neusje’ kwijt maar daar heb ik een andere ingezet met slotboutjes. Het dek zat vol scheuren maar die bleken oppervlakkig. Het zag er ook uitgedroogd uit. Daarom heb ik het eerst een nacht in het water gezet. Toen een week laten drogen en overvloedig met leervet ingesmeerd. Het viel op dat het er meteen introk en dat er veel vet in opgenomen werd. Omdat het zadel van mijn dagelijkse fiets gerepareerd moest worden heb ik er al een paar maanden mee gefietst. Het bleek een van mijn betere zadels te zijn geworden.
Dit wordt de trapas en het crankstel van Frankenstein Nr.5 Het balhoofd is compleet gemaakt tijdens de praat- en ruildag van Vereniging de Oude Fiets. Daar had iemand de klem mét bout en moer bij zich. De trapas komt van de beurs in Berlicum, het crankstel en de spietjes van Paul Guldentops en het tandwiel uit Engeland. Alles is vernikkeld. Het is, zelfs voor een transportfiets, uitzonderlijk zwaar uitgevoerd allemaal. Het frame en de voorvork passen er mooi bij. Het frame is vrijdag voor de laatste keer gelakt, dus nu moet ik de wielen nog bouwen. Daar wil ik ook zwaarder spul voor verzamelen. Misschien heb ik al wat maar ik moet even zoeken in mijn opslag. Het zal een zware voornaaf gespaakt met spaak 12 worden.
Het onderste gedeelte is ook NOS. Alleen de borgmoer is gebruikt.
Maurice heeft mij een frame gegeven. Hans heeft het verhoogd tot 66cm. Alle onderdelen om er een complete fiets van te maken zijn bij elkaar gesprokkeld. Dat wordt weer een Frankenstein.
Het frame ligt nog bij Hans, maar ik heb op zijn foto’s al gezien dat er steeds twee tekens in de vorm van een T in de lugs geslagen zijn. Heeft iemand dat vaker gezien?
De Frankenstein Nr.4 heeft nu ook spatborden en een rek.
Deze keer heb ik de laatste laklaag niet geschuurd en gepolijst. Ik wilde wel eens zien hoe het er dan uit zou zien. Het is mooie hoogglanslak maar het is daardoor ook wel erg duidelijk dat het er met de kwast opgezet is. Misschien haal ik de fiets nog wel eens uit elkaar om alles alsnog te polijsten.
De voorvork is gericht en de kettinglijn klopt nu ook. Eigenlijk klopte die al maar ik had het achtertandwiel verkeerd gemonteerd, waardoor het te veel naar binnen stond. Door het omgedraaid te monteren kwam het 4mm naar buiten en dat bleek precies goed te zijn.
De bevestiging van het Standaard rek is het model met schroefdraad. De boutjes die er in zitten hebben Engelse draad en zijn allemaal even dik met een zeskant van 14mm. Meestal zijn de vier boutjes in de klemmen kleiner dan de voorste. Ik heb geen idee waarom dat zo is en of het misschien een ouder model is. Twee van de boutjes waren vastgeroest en afgebroken maar die zijn er uiteindelijk weer uitgekomen zonder dat de draad is beschadigd.
Een buurman, die altijd met auto’s bezig is geweest, heb ik een voorraadje boutjes gekregen en daar zaten precies de goede bij. Ze hoefden niet eens op maat gezaagd te worden.
De fiets is zonder uitzondering een bij elkaar gezochte verzameling onderdelen.
Een échte originele Frankenstein dus.
Het is een gelukje dat de staande achtervork en het spatbordsteuntje dezelfde maat hebben. Het spatbord zit mooi om het wiel heen.