Magneet Stafiets uit Valkenburg Limburg deel 3: klaar!

Mageet Stafiets uit Valkenburg eindelijk afgerond. Na het richten van het frame kon eindelijk de opbouw beginnen, naar het voorbeeld van de originele Stafiets die ik heb.

De transfers zijn deels origineel, diegene die op de spatborden zitten, behalve de transfer op de zadelbuis. Dat is toch een reproductie transfer uit Indonesië en daar zitten helaas ook de nodige foutjes in. Behalve de taalfout Nederl./Wederl. wordt er ook opgeschept: op de echte transfers zijn het maar elf kampioenschappen, geen 15. Ook grafisch zijn er nog wat verschillen maar al met al valt dat niet snel iemand op en het staat wel leuk. En deze transfers zijn niet snel te vinden.

Op het voorspatbord:

Magneet stafiets uit Valkenburg
Magneet stafiets van Ronald uit 1939 in originele lak & transfers

Op het achterspatbord:

Magneet stafiets uit Valkenburg
Magneet stafiets van Ronald uit 1939 in originele lak & transfers

Op de zadelbuis:

Magneet stafiets uit Valkenburg
Magneet stafiets van Ronald uit 1939 in originele lak & transfers

De banden zijn NOS en helaas is de voorband slechter dan de achterband. Die is echt belachelijk nieuw en soepel. Het zijn Radium transportbanden, die Magneet gebruikte voor zover ik dat kon terug vinden. De velgen zijn ook NOS, net als de spaken en naven, beide F&S.

Met het monteren wilde ik de stroombronnen weer werkbaar maken. Dat had nogal voeten in de aarde om de stroomdraad weer door de buis te krijgen, incl. het stroom punt er al aan. Ook kwam ik er achter dat het maar op 1 manier kon, en dat was dus via het gat wat onder aan de crank zit. Aangezien ik iets te snel mijn crank had geplaatst, kon deze er weer uit. Op de boven buis was de aansluiting in orde, alleen bij de crank miste ik dus de originele aansluiting helaas. Maar na een beetje speurwerk en met behelp van de originele magneet heb ik een soortgelijk bananen stekker en aansluiting gevonden die iets wat groter is, maar perfect werkt. Zelf ben ik nog niet zo content met de bedrading naar het achter spatbord maar vroeger keken ze daar niet echt nauw op denk ik zo. Ook het witte achterstuk op het spatbord ben ik nooit echt een superfan van geweest, maar de originele had dit ook, dus ja ik moest wel. En de transfers steken er lekker bij af.

Dan de spatbordstangen. Dit zijn reproducties, maar 1 op 1 netjes nagemaakt. Bij de originelen zijn deze geklonken. Daar moet je de juiste tools voor hebben om die netjes er in te krijgen. Die heb ik op een andere manier bevestigd met slotboutjes van de Gamma. Wel de cijfertjes weggeslepen op de kop, want dat heurt niet. De look van de klinknagels is hetzelfde.

De verlichting is NOS, net als de VT dynamo. De draad is wel nieuw, maar ook met een canvas jasje.

Al met al weer een mooi project afgerond en van jaren als reclame fiets buiten te hebben gestaan, is dit weer een mooi werkpaardtje geworden.

Ronald

Vervolg op:
– Magneet Stafiets uit Valkenburg Limburg deel 2, richten frame
– Magneet Stafiets uit Valkenburg Limburg
– Valkenburg (L), januari 2018

Magneet Stafiets uit Valkenburg Limburg deel 2, richten frame

Het is moeilijk overzicht te houden van de kruisframes van Ronald, maar dit is dus de stafiets uit Valkenburg 🙂 Ronald is op bezoek geweest bij Charles, die het frame mooi heeft uitgelijnd, en het crankstel passend heeft laten maken voor de dikkere as:

Het framenummer van deze fiets:

Nog wat plaatjes met een van de andere stafietsen van Ronald (de stafiets in originele lak uit 1939):

Vervolg op:
– Magneet Stafiets uit Valkenburg Limburg
– Valkenburg (L), januari 2018

Nog een paar oude foto’s van melkfietsen e.d.

Met dank aan Ronald en het nationaal archief. Een paar stonden geloof ik al eens eerder op de site, maar ik kan ze niet zo snel terugvinden.

En waarschijnlijk een Magneet stafiets:

En eentje met zo’n kruisvormige voordrager, zoals mijn 1924er:

Reparatie houten handvat

Vorige week had ik een ongelukje met de Joka/Magneet stafiets. Die stond niet stabiel genoeg, en viel om, waarbij een van de houten handvatten versplinterde.

Nu heb ik handvatten genoeg ter vervanging, maar niet precies dit houten model. Al zal die er niet mee uit de fabriek zijn gekomen, verander ik liever niet van stijl handvat, omdat dit nou juist een van de kenmerken is wat hem herkenbaar maakt. Ik zou een nieuw exemplaar kunnen maken, maar dat zou niet matchen met de ander kwa uiterlijk. Ik kon ook geen ander exemplaar vinden, dus maar besloten het handvat te repareren.

Dat ging in eerste instantie best aardig. De tientallen stukken in elkaar gelijmd, met Pattex secondenlijm, in gel vorm. Alleen aan de achterkant ontbrak nog wel wat, omdat het daar zo versplinterd was dat ik niet alles terug kon vinden.

Het meest beschadigde deel heb ik verwijderd, en een stukje essenhout op maat gemaakt en ingelijmd, en vervolgens netjes afgewerkt. Wat kieren die nog open waren heb ik gevuld met een mengsel van lijm een houtvijlsel.

Ik heb nog getracht het reparatie stukje wat meer te laten lijken op de rest, door het met een vuile lap in te wrijven. Maar de dichtere delen van de jaarringen nemen het vuil niet op. Maar goed, dit komt toch aan de onderkant, dus zal niet zo opvallen. Het voelt nu in ieder geval weer goed in de hand.

Jeroen